Almanya Acı Vatan – 2

 

Sınıfta Almanların arasında tek Türk’tüm. 26 kişilik sınıfta, bir kişi hariç hiç kimse bana yabancılığımı hissettirmedi. Her zaman beni içlerinden biri olarak gördüler. Ama bugün bile o bir kişinin ne ismini ne de cismini unutmuş değilim. Her bir araya gelişimizde beni iğneler, ileride politikacı olup, Türkleri ülkeden kovacağını söylerdi. Sohbet önce hararetlenip, kavgayla son bulurdu. Ben onu dövmekten bıkmıştım, o bana ve Türklere küfür etmekten bıkmadı. Sopa yiyip, kıpkırmızı olduktan sonra bile uzaktan gülerek küfürlerine devam ederdi. Bıraktım kendi haline. Kararımın ne kadar isabetli olduğunu ertesi yıl bu delibozuk benim 1,5 katıma çıkınca anladım. Neyse ki bu gavur milletinde intikam, pusu, had bildirme, şimdi sıra bende gibi duygular yeşermiyor. Evet bu olaylarla birlikte öğrendik, yabancı düşmanlığı, Nazizm, ırkçılık gibi kavramları. Ülkemizde cunta hüküm sürüyordu ama bilmiyorduk darbe nedir, cunta nedir, sağ nedir, sol nedir. Biraz Edip’ten, biraz Cem Karaca’dan aldık ilk sosyal mesajlarımızı. Ama en çok bunlardan değil, kimden tahmin edin. Belki sadece Almanya’ya özgüdür bu Malatyalı grup. İnanılmaz popülerdiler o yıllarda. Plakseverler de yakından tanır, İhsan Göğercin (sonra Güvercin olarak değiştirdi) ve Derdiyok Ali: karşınızda Derdiyoklar. Daha basit ve daha eğlenceli olarak verdiler bize mesajlarını. En iyi albümlerinden – ilk albüm - çok sevdiğim bir parçaları ile özlem giderelim…

Şu dünyanın halkı hayat isterken ,

Araya dökülen kana ağlasın.

Aramızdam biri göçüp giderken,

Elinden alınan cana ağlasın.

 

Kimi dünya benim deyip gezerken,

Kimi hüküm benim deyip ezerken,

Kimi dert elinden yanıp sızlarken,

Bunları görmeyen sana ağlasın .

 

Derdiyoklar dünyayı mutlu görmeli,

Dünya halkı eli ele vermeli.

Hor görene canla göğüs germeli,

Germeyen ah çekip yana yana ağlasın.

 

 

Yazan: Cem Demir
Tarih : 15.12.2016
Yorum Yaz
Ad-Soyad:
E-Mail :
Mesaj:
En fazla 500 karakter. 500 karakter kaldı.
Güvenlik:
Yorumlar
Henüz yorum yapılmadı.